ക്ഷമയെ തന്റെ ശ്വാസത്തിൽ
ചേർത്തുവെച്ചവൻ നടന്നു വന്നു.
ചോദ്യങ്ങൾ അവനെ പിന്തുടർന്നു:
“നീ ആരാണ്?”
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
പകരം; അപ്പം മുറിച്ചു,
നിശ്ശബ്ദത പങ്കിട്ടു.
രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു,
പക്ഷേ മതിലുകൾ ഉയർന്നില്ല.
സ്വർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു,
പക്ഷേ പൊടി പിടിച്ച പാദങ്ങളിൽ
ആദ്യം മുട്ടുകുത്തിയത്
അവൻ തന്നെയായിരുന്നു.
“ശത്രുവിനെ സ്നേഹിക്കൂ,”
അവൻ പറഞ്ഞു.
ശത്രു ശരിയാകുന്നതുകൊണ്ടല്ല,
വൈരം; കാവൽക്കാരില്ലാത്ത
ഒരു ജയിലാണ്.
അവൻ അതറിഞ്ഞിരുന്നു.
സത്യം, അവൻ പറഞ്ഞത്;
കല്ലായി എറിയാൻ വേണ്ടിയല്ല;
വഹിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള
ഒരു വെളിച്ചമായിരുന്നു.
കരുണ, ധൈര്യമായി മാറുന്നിടത്ത്;
നീതി, പ്രതികാരമില്ലാതെ നടക്കുന്നിടത്ത്;
ക്രൂരത, ശീലമായ ലോകത്ത്;
ഒരു മനുഷ്യഹൃദയം ഇനിയും
സൗമ്യത കൈവിടാതെ തുടരുന്നിടത്ത്;
അവിടെയാണ് അവൻ
ഓരോ നിമിഷവും ജനിക്കുന്നത്.
കടൽ അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു.
കാരണം; കടൽ അറിഞ്ഞിരുന്നു
ഭയം കലർന്ന കാറ്റിനേക്കാൾ
സൗമ്യതയുള്ള ശബ്ദം ശക്തമാണെന്ന്.
“നിശ്ശബ്ദമാവുക.”
അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ,
തിരകൾ പ്രാർത്ഥനയായി മാറി.
വിശപ്പുള്ളവർ അപ്പത്താൽ നിറഞ്ഞു.
അത്ഭുതം; അപ്പം വർദ്ധിച്ചതല്ല;
പങ്കുവെക്കാനുള്ള ഹൃദയം,
ഉണർന്നതായിരുന്നു.
മരിച്ചവൻ എഴുന്നേറ്റത്
ജീവിതം ഇനിയും
അവസാന വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന്
ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ.
അവസാന അത്താഴത്തിൽ
അവൻ പറഞ്ഞു:
“ഇത് എന്റെ ശരീരം.”
പക്ഷേ, അവൻ അറിയാമായിരുന്നു:
നാളെ ലോകം തകർക്കുന്നത്
മാംസം അല്ല, അർത്ഥമാണെന്ന്.
വീഞ്ഞ് രക്തമായി മാറിയത്
ഭരണികളിൽ അല്ല;
മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ
നിശ്ശബ്ദ വിള്ളലുകളിൽ.
ശിഷ്യർ അവനെ വിട്ടുപോയ രാത്രിയിൽ,
അവൻ അവരെ വിട്ടുപോയില്ല.
ക്രൂശിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ,
അവൻ ഭാരമായി വഹിച്ചത്,
മരം അല്ല; മനുഷ്യന്റെ പാപമായിരുന്നു.
ഇന്നും, അവൻ അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു,
വൈരം കരുണയായി മാറുന്നിടത്ത്.
ഇന്നും, അവൻ സംസാരിക്കുന്നു:
തിരകളോട് അല്ല;
നമ്മുടെ കലഹങ്ങളോട്: “നിശ്ശബ്ദമാവുക.”
അവൻ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു,
ഓരോ തവണയും
മനുഷ്യൻ പകയെ വിട്ട്
സ്നേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ.
ഈ ക്രിസ്തുമസ് രാവിൽ,
ലോകം വീണ്ടും ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നു
മുട്ടുകുത്താൻ;
സിംഹാസനങ്ങൾക്ക് മുന്നിലല്ല;
താനേ മറന്നുപോയ കരുണയുടെ മുമ്പിൽ.
വിജയത്തേക്കാൾ കരുണയെ
തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ,
അതിരുകളേക്കാൾ
അപ്പത്തെ പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ,
അഹങ്കാരമുള്ള ഇരുട്ടിനേക്കാൾ
പ്രകാശത്തെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ;
ഓരോ തവണയും,
ക്രിസ്തു വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ;
ഒരു പുൽക്കൂട് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ തുറക്കുന്നു.
ഒരു നക്ഷത്രം ഹൃദയത്തിൽ തെളിയുന്നു.
അവിടെയാണ്:
ക്രിസ്തു നിശ്ശബ്ദമായി ഉറങ്ങുന്നത്,
നാളെ നമ്മളായി ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കാൻ.
