വടക്കൻ കേരളത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട അനുഷ്ഠാനകലകളിലൊന്നാണ് നീലിയാർ ഭഗവതി തെയ്യം.
മാങ്ങാട്ടുപറമ്പ് നീലിയാർ കാവിലെ ആരാധനാമൂർത്തിയായ ഭഗവതിയെയാണ് ഈ തെയ്യക്കോലം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. സാധാരണയായി സൂര്യാസ്തമയത്തോടടുത്ത സന്ധ്യാസമയത്താണ് നീലിയാർ ഭഗവതി തെയ്യം കെട്ടിയാടുന്നത്. വണ്ണാൻ സമുദായക്കാരാണ് ഈ തെയ്യം കെട്ടിയാടുന്നത്. പരമ്പരാഗതമായ ചെണ്ട പോലുള്ള ഒരു വാദ്യത്തിന്റെയും കുത്ത് വിളക്കിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ ആണ് തയ്യം ആടുന്നത്.
ഉയരം ഉള്ള മുടി ആണ് ഈ തെയ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. മറ്റു തെയ്യക്കോലങ്ങൾ കാവിന്റെ/പളളിയറയുടെ മുന്നിൽ വന്ന് തിരുമുടിയേന്തുമ്പോഴാണ്, ആയുധം സ്വീകരിക്കുമ്പോഴാണ് ദൈവീക ചൈതന്യത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ തിരുമുടിയേന്തി ആയുധത്തോടും കൂടി കോലം തികഞ്ഞാണ് അണിയറയിൽ നിന്നും കോട്ടത്തമ്മയുടെ തറയിൽ എത്തുന്നത്. തെയ്യ കാഴ്ചയിൽ തായ്പരദേവതയോടു സാദൃശ്യമുള്ള രൂപമാണ് കോട്ടത്തമ്മയുടേത്.തുലാമാസത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ഇടവപ്പാതിയോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്ന ഉത്തര മലബാറിലെ തെയ്യക്കാലത്തിനു വിഭിന്നമായി ഇടവേളകളില്ലാതെ വർഷത്തിൽ എല്ലാ സമയവും നീലിയാർ കോട്ടത്ത് അമ്മയുടെ തിരുമുടി ഉയരുന്നു.മാസ സംക്രമല്ലാത്ത ചൊവ്വ, ഞായർ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവതിയുടെ കോലമുണ്ടാവാറില്ല. കൂടാതെ കർക്കിടക സംക്രമത്തിനു ശേഷം പതിനാറ് ദിവസം ഭഗവതിയെ നീലിയാർ കോട്ടത്ത് കെട്ടിയാടിക്കാറില്ല. കോലം തികഞ്ഞ മാതാവാണ് അമ്മ നീലിയാർ ഭഗവതി. ഉത്തര മലബാറിൽ കെട്ടിയാടിക്കുന്ന നുറുകണക്കിനു തെയ്യക്കോലങ്ങളിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായൊരു സവിശേഷതയാണത്.
സന്താനഭാഗ്യത്തിനും മംഗല്യഭാഗ്യത്തിനും വിശ്വാസികളുടെ നേർച്ച വഴിപാട് ഇവിടെ നടത്താറുണ്ട്.
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ധർമശാലയ്ക്കടുത്ത് മാങ്ങാട്ടുപറമ്പിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കാവാണ് നീലിയാർ കോട്ടം. ഏക്കറോളം പരന്നു കിടക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവിക വനമാണ് നീലിയാർ കോട്ടം. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം പഴക്കമുള്ള മരങ്ങളും വള്ളികളും ഈ കാവിൽ കാണാൻ ആകും.
നീലിയാർ ഭഗവതിയുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് അതിപുരാതനവും സങ്കീർണവുമായൊരു ഐതിഹ്യമാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.
ഐതിഹ്യമനുസരിച്ച്, കണ്ണൂരിലെ കൊട്ടിയൂരിൽ അക്കാലത്തെ ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ അധഃസ്ഥിത വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട നീലി എന്ന അതിസുന്ദരിയും ബുദ്ധിമതിയുമായ ഒരു യുവതി ജീവിച്ചിരുന്നു. പ്രദേശത്തെ നാടുവാഴിയുടെ ക്രൂരതയ്ക്ക് ഇരയായി കൊല്ലപ്പെട്ട നീലി, മരണശേഷം നീലിയാർ ഭഗവതിയായി മാറിയെന്നാണ് വിശ്വാസം.
ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് നീലി ഒരു മണൽത്തിട്ടയ്ക്കു സമീപമായിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത്. മരണശേഷം, അതിനടുത്തുള്ള നദിയിൽ കുളിക്കാനെത്തുന്ന യാത്രക്കാരോട് എണ്ണയും പണ്ടുകാലത്ത് സോപ്പിനു പകരമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന താളിയും വേണമോയെന്ന് ഭഗവതി ചോദിക്കുമായിരുന്നു. വേണമെന്നു പറഞ്ഞ് അടുത്തെത്തുന്നവരെ പിടികൂടി അവരുടെ രക്തം കുടിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ആ നദിക്കരയിലേക്ക് പോയവരാരും പിന്നീട് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തിയിരുന്നില്ല.
ഒരിക്കൽ കാളക്കാട് നമ്പൂതിരി അവിടെ കുളിക്കാനെത്തി. നീലിയാർ ഭഗവതി അദ്ദേഹത്തോട് പേര് ചോദിച്ചപ്പോൾ, താൻ കാളക്കാട്ടുകാരനാണെന്ന് നമ്പൂതിരി മറുപടി നൽകി. അതിന് താൻ കാളിയാണെന്ന് ഭഗവതിയും പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് ഭഗവതി നൽകിയ എണ്ണയും താളിനീരും നമ്പൂതിരി കുടിച്ചു. “എന്റെ അമ്മ നൽകിയ അമൃതമാണിത്” എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. തന്നെ അമ്മയെന്നു വിളിച്ച നമ്പൂതിരിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭക്തിയിൽ സന്തുഷ്ടയായ ഭഗവതി അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം പടിഞ്ഞാറോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്തു.
പശുവും കടുവയും ശത്രുത മറന്ന് ഒരുമയോടെ കഴിയുന്ന ഒരിടത്താണ് താൻ വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് ഭഗവതി നമ്പൂതിരിയോട് വെളിപ്പെടുത്തി. യാത്രയ്ക്കിടെ മാങ്ങാട്ടുപറമ്പിൽ ഒരു പശുവും കടുവയും സമാധാനത്തോടെ ഒരുമിച്ചു നിൽക്കുന്നത് നമ്പൂതിരി കണ്ടു. വിശ്രമിക്കാനായി അദ്ദേഹം തന്റെ ഓലക്കുട അവിടെ താഴെവച്ചു. ആ കുടയുടെ മുകളിലിരുന്നാണ് ഭഗവതി അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചിരുന്നത്. താൻ ആഗ്രഹിച്ച പുണ്യസ്ഥലം ഇതുതന്നെയാണെന്നും ഭഗവതി അവിടെ കുടികൊള്ളാൻ തീരുമാനിച്ചു.
തുടർന്ന് കാളക്കാട് നമ്പൂതിരി അതേ സ്ഥലത്ത് ഭഗവതിക്കായി ഒരു കാവ് സ്ഥാപിച്ചു. അങ്ങനെ മാങ്ങാട്ടുപറമ്പ് നീലിയാർ ഭഗവതി കാവ് വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഐതിഹ്യത്തിന്റെയും തെയ്യപാരമ്പര്യത്തിന്റെയും പുണ്യകേന്ദ്രമായി മാറിയെന്നാണ് വിശ്വാസം.
more photos visit here : https://kannansdas.com/photography/neeliyarkottam/
Disclosure -ഈ വിവരങ്ങൾ വിവിധ വെബ് ഉറവിടങ്ങളിൽനിന്നും പ്രാദേശികമായി ലഭ്യമായ രേഖകളിൽനിന്നും വാമൊഴി അറിവുകളിൽനിന്നും ശേഖരിച്ച് ക്രോഡീകരിച്ചതാണ്. ഐതിഹ്യങ്ങൾക്കും പ്രാദേശിക വിശ്വാസങ്ങൾക്കും ദേശഭേദമനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത പതിപ്പുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം.
